ਓਕ

[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ] ੧. ਚੱਪਾ, ਬੁੱਕ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਜੋ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਤਬ ਤੇਰੀ ਓਕ ਕੋਈ ਪਾਨੀਓ ਨ ਪਾਵੈ’ (੬੫੬), (ਜਦ ਤੂੰ ਬ੍ਰਿਧ ਹੋਵੇਂਗਾ) ਤਦ ਤੇਰੀ (ਓਕ) ਬੁਕ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗਾ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਘਰ। ੯੬