ਓਛਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਤੁਚ੍ਹ੍ਹਚਛ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਉਚ। ਹਿੰਦੀ, ਓਛਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਹੋਛਾ] ੧. ਤੁੱਛ, ਹੋਛਾ। ਯਥਾ- ‘ਓਛਾ ਜਨਮੁ ਹਮਾਰਾ’ (੪੮੬)। ੨. ਹਲਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੇ। ਭਾਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ ਨਿਸ਼ਕਾਮਤਾ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਯਥਾ- ‘ਇੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਸਿਵ ਲੋਕਹਿ ਜੈਬੋ॥ ਓਛੇ ਤਪ ਕਰਿ ਬਾਹੁਰਿ ਐਬੋ॥’ (੬੯੨), ਭਾਵ ਇਹ ਕਿ ਸਕਾਮ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਗਿੜਾ ਮਿਲੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।