ਕਉਲਾਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਮਲ+ਆਰ=ਸਿਰ] ੧. ਕਵਲਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ। ਯਥਾ- ‘ਚੰਦ ਦੇਖਿ ਬਿਗਸਹਿ ਕਉਲਾਰ’ (੧੧੮੦), ਚੰਦ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਵਲਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਖਿੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ੨੭੧ ੨. [ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਕਮਲ+ਆਰ੍ਹ੍ਹ=ਇਸਤ੍ਰੀ ਲਿੰਗ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ*] ਕਵੀਆਂ ਯਾ ਕਮੀਆਂ। ਇਹ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਿੜਦੇ ਹਨ। *ਆਰ, ਹਾਰ, ਇਸਤ੍ਰੀ ਲਿੰਗ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਕੁਰ ਸਾਲਾ ਤੋਂ ਸਾਲਿਹਾਰ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਕਮਲਾਰ।