ਕਜਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਢਕਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਤੁ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਪੜਦਾ ਕਜਿਆ’ (੧੩੧੬)।