ਕਥਤਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਥਿਤ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਥਿਤਾ] ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਕਥਾ ਵਾਲਾ, ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਵੀਸ਼ਰ। ਯਥਾ- ‘ਕਥਤਾ ਬਕਤਾ ਸੁਨਤਾ ਸੋਈ’ (੧੫੨)।