ਕਥਾਗੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਥਾ। ਗ੍ਯ = ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਥਾਗੀ] ਕਥਾ (ਜਾਣਨ ਵ) ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਹਮ ਹਰਿ ਕਥਾ ਕਥਾਗੀ’ (੬੬੭), ਅਸੀਂ ਹਰੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਗ੍ਯਾਤਾ ਹਾਂ, ਭਾਵ ਹੋਰ ਕਥਾ ਦੇ ਰਸੀਏ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।