ਕਰਤੂਤ

[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ, ਕਰਤੂਤ] ਕਰਨੀ, ਕਰਤੱਬ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਮ ਕਰਤੂਤਿ ਬੇਲਿ ਬਿਸਥਾਰੀ’ (੩੫੧), ਭਾਵ ਸੇਵਾ ਰੂਪ ਕਰਮ ਦਾ ਕਰਨਾ ਇਹ ਵੇਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ; ਅੱਗੇ ਲਿਖ੍ਯਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਫਲ ਲੱਗਾ ਹੈ।