ਕਰਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਰ੍ਹ੍ਹਣ=ਕੰਨ ਉਪਲ-ਖਤ ਇੰਦ੍ਰੇ] ੧. ਇੰਦ੍ਰ੍ਯ। ਯਥਾ- ‘ਸਦਾ ਅਕਲ ਲਿਵ ਰਹੈ ਕਰਨ ਸਿਉ ਇਛਾ ਚਾਰਹ’ (੧੩੯੨), ਸਦਾ (ਅਕਲ) ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ (ਲਿਵ) ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਆਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਅਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰਦੇ ਹੋ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਕੰਨ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਨ ਨ ਸੁਨਹੀ ਨਾਦ’ (੧੩੬੨)।