ਕਰੁਵਾ

ਵਿ- ਕਟੁ. ਕੜਵਾ. ਕੌੜਾ. ਲਗਿ ਸੰਗਤਿ ਕਰੂਆ ਮੀਠਾ.” (ਗਉ ਮਃ ੪) ੨. ਸੰ. ਕਰ੍‍ਕ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪਾਤ੍ਰ. ਘੜਾ. ਦੇਖੋ