ਕਾ

[ਅ:। ਲ: ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਕੋਈ। ਯਥਾ- ‘ਕਾ ਵਿਰਲੀ ਜਾਇ ਵੁਠੀ’ (੨੧੮)। ੨. ਕਿਸ ? ਯਥਾ- ‘ਓਇ ਸੁਖ ਕਾ ਸਿਉ ਬਰਨਿ ਸੁਨਾਵਤ’ (੧੨੦੫), ਉਹ ਸੁਖ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਥਨ ਕਰਕੇ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ੩. [ਹਿੰਦੀ ‘ਕਾ’] ਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਖੋਟੇ ਕਾ ਮੁਲੁ ਏਕੁ ਦੁਗਾਣਾ’ (੬੬੨), ਦੇਖੋ, ‘ਦੁਗਾਣਾ’