ਕਾਂਇਆ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਯ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਕਾਅ] ਸਰੀਰ, ਦੇਹ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਇਆ ਕਿਰਦਾਰ* ਅਉਰਤ ਯਕੀਨਾ’ (੧੦੮੪), ਕਾਇਆਂ ਨੂੰ (ਕਿਰਦਾਰ) ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਵਾਲੀ ਕਰੇ ਅਰ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨੂੰ ਔਰਤ ਬਣਾਵੇ। ਤਥਾ-’ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਟੁਕੁ ਟੁਕੁ ਹੋਸੀ’ (੭੨੩)। ਦੇਖੋ, ‘ਕਾਇਆ ਕਲਪ’ ੨੬੯ *ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਕਿਰਦਾਰ ਦੇ ਅਰਥ ਕੰਮ ਹਨ ਪਰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਤੋਂ ਤਾਤਪਰਯ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਹੈ।