ਕਾਢਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਕਢਿ’] ੧. ਕੱਢ ਕੇ, ਨਿਕਾਲ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਢਿ ਕੁਠਾਰੁ ਖਸਮਿ ਸਿਰੁ ਕਾਟਿਆ’ (੮੨੫), ਤਥਾ- ‘ਮਤੜੀ ਕਾਂਢਕੁ ਆਹ’ (੧੦੯੯), ਖੋਟੀ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿਓ। ੨. [ਸੰ:। ਕੱਢਣਾ ਤੋਂ] ਬਣਾਉਤ, ਵਿਉਂਤ, ਨਵੀਂ ਤਰਕੀਬ। ਯਥਾ- ‘ਤਿਨਿ ਗੁਰਮਤਿ ਕਢਿ ਕਢਿ ਲੀਆ’ (੮੮੦), ਗੁਰਮਤਿ ਦੁਆਰੇ (ਭਗਤ ਦੀ) ਕਾਢ ਕੱਢ ਲਈ। ੩. ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਢੂ। ਯਥਾ- ‘ਬਿਖੁ ਡੁਬਦਾ ਕਾਢਿ ਕਢੀਜੈ’ (੧੩੨੬), ਬਿਖ ਵਿਚ ਡੁਬਦੇ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਕੱਢ ਲਓ।