ਕਾਯਨ

ਅ਼. [کاین] ਹੋਣ ਵਾਲਾ. ਮੌਜੂਦ। ੨. ਤੁ. [قاین] ਕ਼ਾਯਨ. ਪਤਿ ਅਥਵਾ ਪਤਨੀ (ਵਹੁਟੀ) ਦਾ ਭਾਈ। ੩. ਦੇਖੋ, ਕਾਇਨੁ.