ਕਾਹੇ

[ਪ੍ਰ:। ਹਿੰਦੀ] ੧. ਕਿਸ ਵਾਸਤੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਹੇ ਪੂਤ ਝਗਰਤ ਹਉ ਸੰਗਿ ਬਾਪ’ (੧੨੦੦)। ੨. ਕੀਹ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਹਰਿ ਕਾਹੇ ਨਾਹੀ’ (੮੭੬)।