ਕਿਰਪਨ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕ੍ਰਿਪਣ] ੧. ਸ਼ੂਮ, ਜੋ ਉਦਾਰ ਯਾ ਸਖੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ੩੨੦ ੨. ਨਿਮਾਣਾ, ਦੁਖੀਆ, ਦਯਾ ਦੇ ਜੋਗ। ਯਥਾ- ‘ਬਹੁਤੇ ਫੇਰ ਪਏ ਕਿਰਪਨ ਕਉ ਅਬ ਕਿਛੁ ਕਿਰਪਾ ਕੀਜੈ’ (੬੬੬), ਚੌਰਾਸੀ ਲੱਖ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿਖੇ ਕਿਰਪਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤੇ ਫੇਰ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਬ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀਏ। ਤਥਾ-’ਮੋਹਿ ਕਿਰਪਨ ਕਉ ਕੋਇ ਨ ਜਾਨਤ’ (੪੦੨)।