ਕੁਚਲ

ਸੰ. ਕੁਚਰ. ਵਿ- ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਦੋਸ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ. ਇਕ ਕੁਚਲ ਕੁਚੀਲ ਬਿਖਲੀਪਤੇ.” (ਆਸਾ ਅਃ ਮਃ ੩) ੨. ਦੇਖੋ