ਕੁਲਾਹ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਾਭ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਲਾਹ। ਪੰਜਾਬੀ, ਲਾਹਾ। ਕੁ+ਲਾਹਾ=ਨਾ ਨਫ਼ਾ] ਘਾਟਾ, ਨਾ ਲਾਹਾ, ਤੋਟਾ। ਯਥਾ- ‘ਧੰਧੜੇ ਕੁਲਾਹ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਹੇਕੜੋ’ (੩੨੩)।