ਕੜਾਹਾ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਟਾਹ] ਲੋਹੇ ਦਾ ਕੜਾਹਾ, ਭਾਵ ਹਿਰਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਤਪਤ ਕੜਾਹਾ ਬੁਝਿ ਗਇਆ ਗੁਰਿ ਸੀਤਲ ਨਾਮ ਦੀਓ’ (੧੦੦੨)।