ਕੰਬਲੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਮ = ਪਾਣੀ + ਬਲ = ਤਾਕਤ = ਜੋ ਪਾਣੀ ਅੱਗੇ ਠਹਿਰ ਸਕੇ। ਹਿੰਦੀ, ਕਾਂਬਲੀ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕੰਬਲੀ] ਲੋਈ, ਕੰਬਲ। ਯਥਾ- ‘ਭਿਜਉ ਸਿਜਉ ਕੰਬਲੀ’ (੧੩੭੯), ਲੋਈ ਭਾਵੇਂ ਭਿੱਜ ਕੇ ਸਿੱਲ੍ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਪਰ ਤਦ ਵੀ ਸੱਜਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਯੋਗ ਹੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਸਰੀਰਕ ਕਸ਼ਟ ਕਿਤਨੇ ਹੋਣ ਪਰ ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।