ਖਾਜੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਖਾਣਾ ਤੋਂ ਖਾਜ] ਖਾਈਐ। ਯਥਾ- ‘ਦੇ ਖਾਜੈ ਆਖਿ ਗਵਾਈਐ’ (੪੬੫), ਅਨਾਥਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਖਾਈਏ (ਭੋਜਨ) ਤੇ ਕਹਿਣਾ (ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਇਸ ਅਭਿਮਾਨ ਨੂੰ) ਦੂਰ ਕਰੀਏ।