ਖਿਨ

[ਕ੍ਰਿ: ਵਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਸ਼ਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਖਿਨ] ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ, ਅੱਖ ਦੇ ਪਲਕਾਰੇ ਜਿੰਨਾ ਵੇਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਖਿਨ ਮਹਿ ਮੂਏ ਜਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਨਿਆ’ (੯੩੨), ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਵਿੱਚ ਮੰਦੇ ਪਾਸਿਓਂ ਹਟ ਗਏ ਜਦ ਨਾਮ ਜਪਿਆ। ਤਥਾ-’ਖਿਨੁ ਕਿੰਚਿਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਜਗਦੀ ਸਰਿ’ (੭੧੯)। ਦੇਖੋ, ‘ਖਿਨ ਭੰਗਨਾ, ‘ਖਿਨਵਾਰ’