ਖਿਰ

ਸੰ. ਕ੍ਸ਼ਰ. ਵਿ- ਨਾਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਾ. ਏ ਅਖਰ ਖਿਰਿਜਾਹਿਗੇ.” (ਗਉ ਬਾਵਨ ਕਬੀਰ) ੨. ਦੇਖੋ