ਖੁਟਹਰ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਖੋਟ’] ਖੋਟ ਵਾਲਾ*, ਖੋਟਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਨ ਖੁਟਹਰ ਤੇਰਾ ਨਹੀ ਬਿਸਾਸੁ ਤੂ ਮਹਾ ਉਦਮਾਦਾ’ (੮੧੫), ਹੇ ਮਨ ਖੋਟੇ! ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਉਨਮਤ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਵਿਸਾਹ ਨਹੀਂ। *ਜਿਵੇਂ ਸਿਧੇ ਪਦ ਨੂੰ ਹਰ (=ਵਾਲਾ) ਲਾਇਆਂ ਸਿਧਹਰ (=ਸਿੱਧੜ) ਬਣਦਾ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਖੁਟ+ਹਰ = ਖੁਟਹਰ।