ਘਾਸੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਘਾਸ। ਪੰਜਾਬੀ, ਘਾਹੀ] ੧. ਜੋ ਘਾਹ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਨੌਕਰ ਹੋਵੇ, ਘਸਿਆਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਜੇ ਰਾਜਿ ਬਹਾਲੇ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਲਾਮੁ ਘਾਸੀ ਕਉ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕਢਾਈ’ (੧੬੬), ਹੇ ਹਰੀ! ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਰਾਜ ਵੀ ਦੇਵੇਂ ਤਦ ਆਪਣੇ ਘਾਸੀ ਟਹਿਲੂਏ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਰਿ ਨਾਮ ਹੀ ਦਾਨ ਕਰੀਂ। ਅਥਵਾ ੨. ਹੇ ਹਰੀ! ਜੇ ਰਾਜ ਦੇਵੇਂ ਤਦ ਭੀ ਗ਼ੁਲਾਮ ਤੋਂ ਨਾਮ ਜਪਾ ਤੇ ਜੇ ਗ਼ੁਲਾਮ ਨੂੰ ਘਾਹੀ ਬਣਾਵੇਂ ਤਦ ਭੀ ਨਾਮ ਜਪਾ।