ਜੋਇ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਯੁਵਤਿ, ਜਾਯਾ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਜਾਯਾ, ਜੁਵਈ। ਸਿੰਧੀ, ਜੋਇ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਜੋਇ, ਜੋਈ। ਹਿੰਦੀ, ਜੋਰੂ] ਇਸਤ੍ਰੀ, ਵਹੁਟੀ। ਯਥਾ- ‘ਜੋਇ ਖਸਮੁ ਹੈ ਜਾਇਆ॥ ਪੂਤਿ ਬਾਪੁ ਖੇਲਾਇਆ॥’ (੧੧੯੪), ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਖਿਡਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੰਭਵ ਗੱਲਾਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਮਿਥਿਆ ਹੈ।