ਜੋਗਿਆ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਯੋਗ੍ਯ। ਪੰਜਾਬੀ, ਜੋਗਿਆ] ਲਾਇਕ। ਯਥਾ- ‘ਗਾਈਐ ਰਾਤਿ ਦਿੰਨਤੁ ਗਾਵਣ ਜੋਗਿਆ’ (੯੫੭)।