ਞਾਣਤ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਜਾਣਤ] ਜਾਣਨੇ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਞਾਣਤ ਸੋਈ ਸੰਤੁ ਸੁਇ’ (੨੫੫), ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਤ ਹੈ।