ਤਰਾਤ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਤੁਰ=ਛੇਤੀ। ਤ੍ਰੀ=ਤਰਨਾ] ੧. ਤੁਰੰਤ, ਤਤਕਾਲ, ਛੇਤੀ। ੫੫੯ ੨. ਤਾਰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਨਿੰਦਾ ਉਸਤਤਿ ਤਰੀ ਤਰਾਂਤਿ’ (੧੩੬੪), ਨਿੰਦਾ ਉਸਤਤ ਰੂਪ ਨਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਤਰ ਗਏ ਹਨ। ਅਥਵਾ ਆਪ ਤਰ ਗਏ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦੇ ਹਨ। ਅਥਵਾ ਨਿੰਦਾ ਉਸਤਤਿ ਰੂਪੀ (ਤਰੀ) ਨਦੀ ਤੋਂ ਤਾਰਦੇ ਹਨ।