ਥਉ

ਪ੍ਰਤ੍ਯ. ਸੇ. ਤੋਂ. ਇੰਦਰ ਜੇਹਾ ਜੋਧਾ ਮੈ ਥਉ ਭੱਜਿਆ.” (ਚੰਡੀ ੩) “ਮਨ ਥਉ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ.” (ਮਃ ੧. ਬੰਨੋ) “