ਦਰੋਗ਼

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਦਰੋਗ਼] ਝੂਠ। ਯਥਾ- ‘ਦਰੋਗੁ ਪੜਿ ਪੜਿ ਖੁਸੀ ਹੋਇ’ (੭੨੭), ਝੂਠ ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਰਾਜ਼ੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤਥਾ-’ਦੁਨੀਆ ਸਗਲ ਦਰੋਗ’ (੯੫੫), ਝੂਠ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ ਹਾਲੀ (ਰਾਹਕੁ) ਜੱਟ ਮੋਹ ਹੈ।