ਦਾਂਤਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਾਤਵ੍ਯ। ਪੰਜਾਬੀ, ਦਾਤ] ੧. ਦਾਨ, ਉਹ ਸ਼ੈ ਜੋ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ। ਯਥਾ- ‘ਦਾਤਿ ਪਿਆਰੀ ਵਿਸਰਿਆ ਦਾਤਾਰਾ’ (੬੭੬)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਾਤ੍ਰਂ] ਦਾਤ੍ਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਲੈ ਲੈ ਦਾਤ ਪਹੁਤਿਆ ਲਾਵੇ ਕਰਿ ਤਈਆਰੁ’ (੪੩)।