ਦਾਲਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਲਨੰ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ, ਦਾਲ] ੧. ਛੋਲੇ, ਮਾਂਹ, ਮੂੰਗੀ, ਮਸਰ, ਮੋਠ ਆਦਿ ਅੰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਲ ਕੇ ਜੋ ਫ਼ਾਂਕ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸ਼ੈ, ਜੋ ਰਿੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਖਾਈਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਦਾਲਿ ਸੀਧਾ ਮਾਗਉ ਘੀਉ’ (੬੯੫)। ੨. [ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਲਨ] ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਭਿ ਦਾਲਿਦ ਭੰਜਿ ਦੁਖ ਦਾਲ’ (੯੭੭)।