ਦਿਤਾ

[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਦਾਨ, ਉਹ ਸ਼ੈ ਜੋ ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਦੇਂਦੇ ਥਾਵਹੁ ਦਿਤਾ ਚੰਗਾ ਮਨਮੁਖਿ ਐਸਾ ਜਾਣੀਐ’ (੧੩੮), ਦੇਣ ਵਾਲੇ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ) ਨਾਲੋਂ ਮਨਮੁਖ ਦਿਤੇ (ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਤ੍ਰ ਆਦਿ ਪਦਾਰਥ) ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।