ਦਿਨੀਅਰੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦਿਨਕਰ:* ] ਸੂਰਜ। ਯਥਾ- ‘ਦਿਨ ਮਹਿ ਰੈਣਿ ਰੈਣਿ ਮਹਿ ਦਿਨੀਅਰੁ’ (੮੭੯), ਤਥਾ-’ਚਕਵੀ ਸੂਰ ਸਨੇਹੁ ਚਿਤਵੈ ਆਸ ਘਣੀ ਕਦਿ ਦਿਨੀਅਰੁ ਦੇਖੀਐ’ (੪੫੫)। *ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਵਿਆਕਰਣ ਅਨੁਸਾਰ ਐਸੇ ਥਾਈਂ ‘ਕਕਾ’ ਅੱਖਰ ‘ਅ’ ਨਾਲ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੈਸੇ ‘ਸਕਟੰ’ ਦਾ ‘ਸਅਢੰ’ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ‘ਦਿਨਕਰ’ ਦਾ ‘ਦਿਨਅਰ’ ਬਣ ਗਿਆ।