ਦੁਘਟ

ਦੋ- ਘਟ, ਦੋ ਘੜੇ. ਮਿਲੀ ਦੁਘਟਧਰ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ.” (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) ੨. ਸੰ. ਦੁਰ੍‍ਘਟ. ਵਿ- ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਬਣ ਸਕੇ. ਦੇਖੋ