ਦੁਰਾਚਾਰੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੁਰ੍ਹ੍ਹਚਾਰਿਨ੍ਹ੍ਹ] ਮਰਯਾਦਾ ਤੋਂ ਉਲਟੇ ਆਚਰਣ ਵਾਲਾ, ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਦੁਰਮਤਿ ਹਰਣਾਖਸੁ ਦੁਰਾਚਾਰੀ’ (੨੨੪)।