ਦੂਖ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਦੁ:ਖ। ਹਿੰਦੀ, ਦੂਖ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਦੁਕ੍ਹ੍ਹਖ । ਪੰਜਾਬੀ, ਦੁਖ] ਸੁਖ ਦੇ ਉਲਟ, ਖੇਚਲ, ਤਕਲੀਫ਼, ਖੇਦ। ਯਥਾ- ‘ਦੂਖ ਤਿਸੈ ਪਹਿ ਆਖੀਅਹਿ ਸੂਖ ਜਿਸੈ ਹੀ ਪਾਸਿ’ (੧੬)। ਦੇਖੋ, ‘ਦੂਖ ਦਰਦ’, ‘ਦੁਖ ਦਾਲ’, ‘ਦੂਖ ਨਾਸਨਾ’, ‘ਦੁਖ ਬ ਦੁਖ’