ਦੂਣਿ

[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ੧. ਦੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਲੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਘਾਟੀ, ਵਾਦੀ, ਭਾਵ ਜਨਮ ਮਰਨ ਰੂਪੀ ਦੋ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਲੀ ਦਸ਼ਾ, ਜੀਵਨ ਜੂਨ, ਚੁਰਾਸੀ ਲੱਖ ਜੂਨ। ਯਥਾ- ‘ਦੂਣਿ ਨ ਪਰਈ ਫੰਕ ਬਿਚਾਰੈ’ (੩੪੧), ਜੋ (ਗਿਆਨ ਰੂਪੀ) ਫਲ ਦਾ ਇਕ ਫਾੜੀ ਵਿਚਾਰ ਲਵੇ, ਭਾਵ ਚੌਥੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤਕ ਅੱਪੜੇ, ਉਹ ਜੂਨਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ੨. [ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ। ਦੇਖੋ, ‘ਦੂਣੀ’] ਦੁਗਣੀ, ਦੂਣੀ। ਯਥਾ- ‘ਦੂਣ ਚਊਣੀ ਦੇ ਵਡਿਆਈ’ (੬੧੮)।