ਦੇਵਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਪਤੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਾਈ। ਯਥਾ- ‘ਦੇਵਰ ਜੇਠ ਮੁਏ ਦੁਖਿ ਸਸੂ ਕਾ ਡਰੁ ਕਿਸੁ’ (੬੪੨)।