ਦੇਵਾਨਾ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਦਿਵਾਨੇ’] ਪਾਗਲ, ਮਸਤ, ਫ਼ਕੀਰ। ਯਥਾ- ‘ਤਉ ਦੇਵਾਨਾ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਭੈ ਦੇਵਾਨਾ ਹੋਇ’ (੯੯੧)।