ਨਯਣਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਯਨੰ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਨਯਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਨਯਣ, ਨੈਣ] ਨੇਤ੍ਰ, ਅੱਖਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਨੈਣ ਤ ਪਰ ਸਕਯਥ ਨਯਣਿ ਗੁਰੁ ਅਮਰੁ ਪਿਖਿਜੈ’ (੧੩੯੪), ਅੱਖਾਂ ਤਾਂ ਸਕਾਰਥੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ।