ਨਰਹਰੀਐ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਰਹਰਿ] ਬਲੀ, ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ। ਯਥਾ- ‘ਮੈ ਦਸੇ ਹਰਿ ਨਰਹਰੀਐ ਜੀਉ’ (੯੫), ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਵੇ (ਉਹ ਮੇਰਾ ਮਿਤ੍ਰ ਸਖਾ ਹੈ)।