ਨਾਸੂਰ

ਅ਼. [ناسوُر] ਅਥਵਾ [ناصوُر] ਨਾਸੂਰ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਉਹ ਜ਼ਖ਼ਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਸਦਾ ਪੀਪ ਵਹਿਂਦੀ ਰਹੇ. ਨਾੜੀਦ੍ਰਵ.