ਨਿਮਖਫਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਮਿਸ+ਫਾ ਪ੍ਰਤੇ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ] ਰੰਚਕ ਮਾਤ੍ਰ। ਯਥਾ- ‘ਅਨਭਉ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰਿਓ ਗੁਰਿ ਨਿਮਖਫਾ’ (੧੩੩੬), ਜਦ ਗੁਰਾਂ ਨੇ ਰੰਚਕ ਮਾਤ੍ਰ ਵੀ (ਪ੍ਰੇਮ) ਉਰ ਵਿਖੇ ਧਾਰਨ ਕਰਵਾਇਆ ਤਦ (ਅਨਭਉ) ਹੋਰ ਭਉ (ਹਰਿ) ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਇਕ ਹਰੀ ਵਿਖੇ ਹੀ (ਲਿਵ) ਸਮਾਧੀ ਲਗ ਗਈ।