ਨਿਰੰਤੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਰੰਤਰ] ੧. ਲਗਾਤਾਰ, ਇਕ ਰਸ, ਸਦਾ। ੨. ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਯਾ ਵਿੱਥ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਏਕਤਾਈ ਦੀ ਅਵਸਥਾ, ਅਥਵਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਵੇਕਲੀ, ਆਪੋ ਵਿੱਚ ਅਭੇਦਤਾਈ ਦੀ। ਯਥਾ- ‘ਜਾ ਤਉ ਭੀਤਰਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਵਹਿ ਪੂਛਉ ਬਾਤ ਨਿਰੰਤੀ’ (੯੯੨)।