ਨਿਸੁਲ

[ਕ੍ਰਿ: ਵਿ:। ਪੰਜਾਬੀ*] ਬੇ-ਫ਼ਿਕਰ ਹੋ, ਲੱਤਾਂ ਬਾਹਾਂ ਪਸਾਰ ਕੇ ਲੇਟਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਕਾ ਮੇਲੀ ਸਰਬਤ ਸਉ ਨਿਸੁਲ ਜਨ ਟੰਗ ਧਰਿ’ (੮੪੯)। *ਨਿ=ਨਹੀਂ, ਸਰ-ਚਲਨਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਭਾਵ ਅਡੋਲ।