ਨਿਹੋਰਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਨੋਹਾਰ=ਮਨ ਨੂੰ ਹਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ (ਵਾਕ)। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਮਨੋਹਰ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਨੋਹਰ। ਹਿੰਦੀ, ਨਿਹੋਰਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਹਨੋਰਾ*] ੧. ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਬੇਨਤੀ, ਅਗਲੇ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਬੇਨਤੀ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਉ ਨਿਹੋਰਾ ਬਹੁਤੁ ਬੇਨਤੀ ਸੇਵਉ ਦਿਨੁ ਰੈਨਾਈ’ (੧੨੦੭), ਤਥਾ-’ਅਨਿਕ ਭਾਂਤਿ ਤਿਸੁ ਕਰਉ ਨਿਹੋਰਾ’। (੨੦੪)। ੨. ਕਾਣ, ਅਹਸਾਨ, ਹਸਾਨ। ਯਥਾ- ‘ਰਮਈਐ ਕਹਾ ਨਿਹੋਰਾ’ (੬੯੨)। *ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਹਨੋਰਾ ਹੁਣ ਕੇਵਲ ਨਖ਼ਰਾ, ਕਾਣ, ਹਸਾਨ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਂਦਾ ਹੈ।