ਪਖੀਆਂ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਕ੍ਹ੍ਹਸ਼ਿਨ੍ਹ੍ਹ] ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਚਿੜੀਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਚਲਿ ਚਲਿ ਗਈਆਂ ਪੰਖੀਆਂ ਜਿਨੀ ਵਸਾਏ ਤਲ’ (੧੩੮੧), ਭਾਵ (ਪੰਖੀਆ) ਰਾਜੇ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਤਲਕੇ ਵਸਾਏ ਸਨ, ਕਿਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।