ਪਚਾਸਾ

[ਸੰਖ: ਵਾ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ੧. ਪੰਜਾਹ ਦਾ। ਮੁਰਾਦ ਪੰਚਾਇਤ ਸਭਾ ਆਦਿ, ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁਦਾਏ ਤੋਂ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਅਭੂਲੁ ਨ ਭੂਲੈ ਲਿਖਿਓ ਨ ਚਲਾਵੈ ਮਤਾ ਨ ਕਰੈ ਪਚਾਸਾ’ (੧੨੧੧)। ੨. ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਣੰਜਾ ਕੋਟ ਧਰਤੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਪੰਜਾਹਵਾਂ ਕੋਟ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਤਰੀ ਦੱਖਣੀ ਧਰੁਵਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ ਹੋਵੇ ਜਿਥੇ ਖਾਣ ਯੋਗ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਉਗਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਤੇ ਤਸਕਰ ਜੋ ਨਾਮੁ ਨ ਲੇਵਹਿ ਵਾਸਹਿ ਕੋਟ ਪੰਚਾਸਾ’ (੧੩੨੮)।