ਪਤਰਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ੧. ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਧਾਤੂ। ਪਤ=ਡਿਗਣਾ ਤੋਂ ਯਾ ੨. ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪ੍ਰਤਾਰਣ (=ਛਲ, ਠਗੀ) ਇਸ ਤੋਂ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਯਾ, ਪਤਰਿਆ। ਦੇਖੋ, ਹੇਠਲਾ ਪਦ] ਡਿੱਗਿਆ, ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਇਆ, ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਕਵਨੁ ਕਵਨੁ ਨਹੀ ਪਤਰਿਆ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹਰੀ ਪਰਤੀਤਿ’ (੮੧੫), ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਧਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਭਰੋਸੇ ਤੋਂ ਢੱਠਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ ਮਨ ਨੇ ਫੇਰ ਖੋਟ ਕਮਾਇਆ ਹੈ ਯਾ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨ ਦੇ ਠੀਕ ਸਾਧੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਉਹ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ ਨੇ ਫੇਰ ਖੋਟ ਕਮਾਇਆ ਹੈ।